Bir taş fırının kırk yılı aşkın hikâyesi

Mehmet Arpacıoğlu babasının yanında büyüdü. Hamur yoğurmayı, fırının sıcaklığını okumayı, pidenin kenarındaki çıtırdan içinin pişip pişmediğini anlamayı hep ondan öğrendi. 1983 yılında babasından devraldığı bu küçük pide dükkânı, 2 Ocak 1984'te resmî olarak vergi mükellefi oldu ve faaliyete geçti.

O yıllarda menülerinde tek bir şey vardı: sade pide. Ne çorba yapılıyordu ne döner çevriliyor, ne de ızgaraya et konuyordu. Sadece hamur, sadece fırın, sadece emek. Ama o sadelik içinde bir ustalık filizleniyordu — Afyonkarahisar'ın en bilinen taş fırın pidecilerinden biri olacak işletmenin temeli, farkında bile olmadan atılıyordu.

“Babam yapıyordu, babamdan sonra da ben devraldım. Kısa yol yok bu işte, sabır var.”

Yıllar geçtikçe talepler değişti, Afyonkarahisar büyüdü, insanlar sofrada daha fazlasını aramaya başladı. Önce çorbalar geldi — mercimek, işkembe, tandır, tuzlama, ayak paça, kelle paça. Ardından döner çevrilmeye başlandı, ızgaralar eklendi. Ve tabii ki keşkek: UNESCO somut olmayan kültürel miras listesindeki o geleneksel Afyon lezzeti de menünün vazgeçilmezleri arasına katıldı.

2007 yılında işletme Kurtuluş Caddesi'ndeki şu anki yerine taşındı. Daha geniş bir mekân, daha büyük bir mutfak, ama aynı özveri. Kırk yıl önce sade pideyle açılan kapı, bugün Afyonkarahisar'ın en kapsamlı geleneksel Türk mutfağı sofrasına ev sahipliği yapıyor.

Hikâye basit başlar: bir hayırsever, Ramazan ayında ihtiyaç sahiplerine iftar yemeği dağıtmak ister. Üç yıl boyunca Afyon Lale Lokantası'nda bu iftarlara sponsor olur. Üç yılın sonunda sponsorluk biter — ama sofra kapanmaz. Mehmet Usta, o sofranın artık kendisininkiyle aynı olduğuna karar verir ve geleneği kendi başına sürdürür.

O günden bu yana on yedi yıl geçti. Her Ramazan, 120 sandalye iftara hazırlanır; çocuklarla beraber 150 kişilik iç mekân dolar, dışarıda ise her gün 150 ila 200 paket yemek dağıtılır. Kıymalı pide çıkarılan özel günlerde bu rakam 400-500 kişiye ulaşır.

“Bu işi sevmeden yapamazsın. Sevince de bırakamazsın.”

Pandemi döneminde bile sofra kapanmadı. Sokağa çıkma yasaklarının olduğu günlerde Mehmet Usta ekibiyle birlikte evlere kadar yemek götürdü. Tek bir günde 800 kişiye ulaşıldı. Yardımların yetersiz kaldığı yıllarda büyük borçlar altına girdi, ama ödedi ve devam etti. Çünkü bu sofra ona göre sadece bir Ramazan etkinliği değil — işletmenin var oluş sebebi.